wiki over Begrafenisondernemer
bron : Wikipedia, de vrije Encyclopedie
Een begrafenisondernemer, ook wel uitvaartondernemer, uitvaartverzorger of lijkbezorger genoemd, verzorgt een begrafenis of crematie. Aangezien de naam "begrafenisondernemer" niet meer geheel overeen komt met de aard van de dienstverlening, omdat ook crematies worden verzorgd, is de naam van de dienstverlening gewijzigd in "uitvaartondernemer".
Algemeen kan worden gesteld dat de uitvaartondernemer in opdracht van de opdrachtgever (nabestaanden of derden) voorziet in het realiseren van de uitvaart volgens de wens van de nabestaanden (overledene / of de opdrachtgever) en daarbij de wettelijke regelgeving hanteert.
Een uitvaartonderneming betreft altijd een commerciële dienstverlening. Een uitvaartondernemer wordt altijd ingeschakeld door een opdrachtgever. Dit kunnen nabestaanden zijn, maar ook een gemeente als nabestaanden niet (kunnen of willen) voorzien in een uitvaart.
Inhoud- 1 Mogelijkheden en beperkingen
- 2 Hoe kunnen nabestaanden een uitvaartondernemer vinden?
- 3 Aannamegesprek
- 4 Na het aannamegesprek
- 5 Nederland
- 5.1 Wie betaalt de uitvaartdienstverlening?
- 5.2 Welke uitvaartondernemer in te schakelen?
- 5.3 Beroep uitvaartondernemer
- 5.4 Cursussen en belanghebbende informatieverstrekking binnen de uitvaartbranche
- 5.5 Brancheverenigingen
- 5.6 Keurmerk Uitvaartzorg
- 5.7 Klachten over dienstverlening van uitvaartondernemingen
- 6 Externe links
Elke uitvaartondernemer heeft mogelijkheden en beperkingen waar nabestaanden tijdens de dienstverlening van de uitvaartondernemer mee te maken kunnen krijgen.
bewerken Voorbeelden van beperkingen- Geen beschikking hebben over een eigen uitvaartcentrum.
- Niet beschikken over een eigen uitvaartcentrum in de regio (dit kan voorkomen als nabestaanden/uitvaartondernemer een uitvaart dienen te realiseren aan de hand van een natura uitvaartpolis).
- Geen beschikking hebben over eigen rouwauto’s.
- Gebonden zijn aan een uitvaartverzekering.
- Gebonden zijn bij aankoop van bepaalde producten zoals kisten.
- Inhuren van dienstverlening bij derden.
- Nabestaanden hebben steeds weer contact met andere medewerkers van het uitvaartcentrum omdat deze volgens rooster werken.
- Beschikken over een eigen uitvaartcentrum.
- Vrij in aankoop van producten voor realiseren uitvaart (niet gebonden zijn aan een inkoopcombinatie).
- Beschikken over eigen rouwgoederen en rouwvervoer.
- Mogelijkheid tot 24uur opbaring zodat nabestaanden terecht kunnen voor rouwbezoek op momenten dat hun dat uitkomt.
- Dat nabestaanden de gehele periode tot aan de uitvaart met 1 uitvaartondernemer te maken hebben.
- Een veel gebruikte methode is om een uitvaartondernemer in het telefoonboek of de Gouden Gids te zoeken. De meeste uitvaartondernemingen staan hierin vermeld.
- Nabestaanden schakelen een uitvaartdienstverlening in waarmee eerder goede ervaringen zijn opgedaan.
- Nabestaanden gaan in op het advies van derden (vrienden, kennissen, collega’s, of op (onbewust) partijdig commercieel advies van een onafhankelijke dienstverlener zoals medewerker zorgsector, ambulancemedewerker of politiebeambte).
- Advertenties van uitvaartcentra in de (lokale) krant.
- Via het internet.
Op uitnodiging van de nabestaanden (opdrachtgever) komt de uitvaartondernemer langs om de wensen van de nabestaanden (opdrachtgever) en de mogelijkheden van de uitvaartonderneming bespreekbaar te maken. Dit eerste gesprek met de nabestaanden (opdrachtgever) heet het aannamegesprek.
De belangrijkste taak van de uitvaartondernemer is om de wensen van de opdrachtgever (veelal de nabestaanden) te realiseren. Tijdens het aannamegesprek met de opdrachtgever dient duidelijkheid te ontstaan over:
- Wat zijn de wensen van de opdrachtgever met betrekking tot de uitvaart.
- In welke onderdelen willen nabestaanden zelf voorzien.
- Welke mogelijkheden en beperkingen heeft de uitvaartondernemer met betrekking tot de wensen van de nabestaanden (opdrachtgever).
- Kostenplaatje, inclusief eventueel bijkomende kosten (die er bijna altijd zijn).
Als tussen nabestaanden (opdrachtgever) en uitvaartondernemer overeenstemming wordt bereikt over de dienstverlening (in geval geen overeenstemming wordt bereikt kan door nabestaanden (opdrachtgever) een andere uitvaartondernemer worden ingeschakeld) moeten veelal een aantal praktische zaken direct worden geregeld zoals:
- Reserveren begraafplaats of crematorium.
- Opstellen van rouwadvertentie (zodat deze op tijd kan worden geplaatst).
- Tekst rouwkaarten.
Verder komt in het aannamegesprek aan de orde:
- De vraag waar de overledene zich bevindt (thuis of zorginstelling) en of overbrenging van de overledene gerealiseerd moet worden.
- Thuisopbaring (met kist-/bedkoelsysteem) of opbaren van de overledene in een rouwcentrum?
- In geval overledenenzorg nog gerealiseerd moet worden of de nabestaanden betrokken willen worden bij deze laatste zorg.
- In geval laatste zorg nog gegeven moet worden de vraag welke kleding de overledene aan moet.
- De kist.
- In hoeverre nabestaanden willen dat de uitvaartondernemer betrokken wordt. Zo kan het voorkomen dat nabestaanden veel begeleiding wensen. Ook bestaat de mogelijkheid dat nabestaanden minimale begeleiding wensen en veel zelf willen realiseren.
- Overdracht van overlijdenspapieren als deze in het bezit zijn van de nabestaanden. Dit alleen als de uitvaartondernemer aangifte van overlijden gaat doen. In geval nabestaanden zelf aangifte van overlijden willen doen, dan is het verstandig dat de uitvaartondernemer de wettelijke procedure uitlegt.
- Helderheid in wensen uitvaartdienst (kerk/moskee/rouwcentrum).
- Wie voert het woord (nabestaanden of uitvaartondernemer)?
- Sprekers?
- Wat voor soort dienst (kerkelijk/niet kerkelijk)?
- Muziek?
- Duur van de uitvaartplechtigheid.
Na het aannamegesprek zal de uitvaartondernemer de met de nabestaanden (opdrachtgever) overeengekomen dienstverlening regelen. Dit kan bestaan uit:
- Aangifte van overlijden doen in gemeente van overlijden.
- Het regelen van crematorium of begraafplaats.
- Eventueel realiseren van advertentie in de krant.
- Realiseren van drukwerk rouwkaarten.
- Eventueel afspraken maken met kerk.
- Statievervoer regelen (vervoer naar begraafplaats of crematorium).
- Overbrenging van de overledene regelen (naar huis of rouwcentrum).
- Realiseren overledenenzorg
Van aanvang dienstverlening tot na de uitvaart zal de uitvaartondernemer zich dagelijks bezighouden met procescontrole. Procescontrole houdt in dat met grote regelmaat wordt gecontroleerd of alle regelingen binnen het juiste (wettelijke) tijdsbestek plaatsvinden en of eventueel ingehuurde dienstverlening en afspraken met derden wenselijk en volgens afspraak verlopen.
bewerken Contact met de nabestaandenDagelijks (of anders in overeenstemming volgens de met de nabestaanden gemaakte afspraken) zal de uitvaartondernemer contact opnemen met de nabestaanden om verslag te doen van de vorderingen voor het realiseren van de uitvaart. Dit contact kan telefonisch zijn, maar kan ook indien wenselijk een huisbezoek betreffen. Tijdens dit contact hebben nabestaanden de gelegenheid tot het stellen van vragen en om eventuele veranderingen en wijzigingen in wensen aan te brengen. Veelal is de uitvaartondernemer de gehele periode tot na de uitvaart voor nabestaanden telefonisch bereikbaar.
bewerken Conservering overledeneEen andere belangrijke taak van de uitvaartondernemer is, om de overledene te conserveren tot aan het moment van de uitvaart. Het doel van het conserveren van de overledene is, dat deze zo lang als mogelijk toonbaar blijft zodat nabestaanden afscheid kunnen nemen. In geval van een thuisopbaring zal de uitvaartondernemer dagelijks de conditie van de overledene en de werking van het kist-/bedkoelsysteem controleren. De uitvaartondernemer zal in overleg met de nabestaanden trachten maatregelen te nemen op een moment dat de toegepaste conserveringstechniek ontoereikend is.
bewerken NederlandIn Nederland is het algemeen gebruik dat bij een overlijden de dienstverlening van een uitvaartonderneming wordt ingeschakeld. Dit is echter geen verplichting. Eigenlijk kan worden gesteld dat als nabestaanden zelf niet weten hoe te voorzien in een uitvaart, dat de dienstverlening van een uitvaartonderneming kan worden ingeschakeld.
In de huidige Nederlandse uitvaartdienstverlening worden de termen "uitvaartondernemer" en "begrafenisondernemer"” algemeen gebruikt door dienstverleners die voorzien in zowel begrafenis als crematie. Uitzondering daarop zijn uitvaartondernemers en begrafenisondernemers die alleen voorzien in begrafenis, veelal vanuit geloofsovertuiging.
In 1955 werd via de Wet op de lijkbezorging crematie van overledenen in Nederland bij wet geregeld en toegestaan.
In de Nederlandse Wet op de Lijkbezorging staat "De lijkbezorging geschiedt overeenkomstig de wens of de vermoedelijke wens van de overledene, tenzij dat redelijkerwijs niet gevergd kan worden.". Dit betekent dat de uitvaartondernemer binnen zijn/haar mogelijkheden en beperkingen dient te voorzien in de uitvaart volgens de vermoedelijke wens van de overledene (opdracht van de nabestaanden).
bewerken Wie betaalt de uitvaartdienstverlening?In Nederland betaalt de opdrachtgever de rekening voor ingezette uitvaartdienstverlening. Veelal zijn de nabestaanden opdrachtgever. In geval sprake is van een uitvaartverzekering is de uitvaartdienstverlening (deels) te betalen uit de vergoeding/uitkering van de verzekering. Een verzekering betaalt aan de nabestaanden uit in geld (volgens polisvoorwaarden), of voorziet (volgens polisvoorwaarden) op natura-basis in de uitvaart. In geval sprake is van een natura uitvaartverzekering zal de verzekeraar verlangen om de uitvaart te realiseren bij een gelieerde uitvaartonderneming. In geval nabestaanden de keuze maken voor een niet-gelieerde uitvaartondernemer zal de vergoeding lager uitvallen waardoor de kosten voor de nabestaanden hoger worden.
In geval nabestaanden niet kunnen voorzien in de uitvaart of in geval geen sprake is van nabestaanden, zal de burgemeester van de gemeente waar het overlijden heeft plaatsgevonden volgens de wetgeving (Wet op de Lijkbezorging) in het realiseren van de uitvaart moeten voorzien. Binnen een gemeente draagt veelal de afdeling Sociale Dienst zorg voor het realiseren van de uitvaart. Als de gemeente voorziet in de uitvaart hebben nabestaanden geen recht op inbreng. De gemeente zal altijd trachten de kosten te verhalen op de nabestaanden.
bewerken Welke uitvaartondernemer in te schakelen?Nabestaanden (opdrachtgever) hebben in Nederland de mogelijkheid om zelf in de uitvaart te voorzien. In geval nabestaanden dit niet kunnen of willen bestaat de mogelijkheid om gebruik te maken van de dienstverlening van een uitvaartondernemer.
In de Wet op de lijkbezorging staat: "De lijkbezorging geschiedt overeenkomstig de wens of de vermoedelijke wens van de overledene, tenzij dat redelijkerwijs niet gevergd kan worden.". Dit betekent dat nabestaanden altijd vrij de keuze hebben om de uitvaartdienstverlening in te schakelen die zij wensen. Het komt nog maar al te vaak voor dat nabestaanden zich verplicht voelen een bepaalde uitvaartondernemer in te schakelen omdat:
- een verzekering dit "verplicht";
- omdat een zorginstelling een samenwerking heeft met een (lokale) uitvaartondernemer;
- omdat politie/ambulancedienst een overledene bij een bepaalde uitvaartonderneming inbrengt (voor schouw of onderzoek).
Ondanks goedbedoelde advies van derden zoals kennissen, medewerkers van zorginstellingen, medewerkers politiediensten of verzekeraars zijn nabestaanden altijd vrij in hun keuze van uitvaartdienstverlening.
bewerken Beroep uitvaartondernemerIn de huidige wetgeving wordt de functie van uitvaartondernemer niet benoemd als beschermd beroep, op dit moment is het beroep van uitvaartondernemer dus een vrij beroep. Zonder diploma en zonder ervaring kan eenieder een dienstverlening starten in deze branche.
Tijdens het uitvoeren van de werkzaamheden als uitvaartondernemer is bepaalde kennis van groot belang, zoals:
- ARBO;
- Kennis van besmettingsgevaren en beschermingsmaatregelen
- Tiltechnieken
- Psychische belasting
- Kennis van de fasen van het rouwproces welke nabestaanden doormaken
- Verschillende wetgeving met betrekking tot overledenenzorg
- Kennis van de branche en welke specialisaties binnen de overledenenzorg bestaan, wat van belang kan zijn voor inschakelen dienstverlening voor een optimale zorgvraag;
- Inzet rouwauto’s en volgauto’s
- Inzet/huur van rouwgoederen zoals koelsystemen
- Opbaarmogelijkheden in (andere)rouwcentra
- Gespecialiseerde overledenenzorg zoals restauratie van overledenen
- Uitvoer van overledenen naar het buitenland
- Balsemen en thanatopraxie
- Basiskennis overledenenzorg en conservering van de overledene
- Productkennis en aanschaf van uitvaartgoederen
- Administratieve vaardigheden (o.a. boekhouding)
- Kennis van uitvaartverzekeringen
- Kennis van (administratieve) nazorg
- Werk attitude
- Samenwerking met andere disciplines zoals politie, brandweer, zorgsector
In de uitvaartbranche bestaan geen opleidingen meer die wettelijk gezien een diploma mogen verstrekken. Voorheen was dat nog wel het geval bij de STIVU (Stichting Vakopleiding Uitvaartzorg). Opleidingen in de uitvaartbranche betreffen vaak cursussen die na deelname een certificaat van deelname verstrekken.
Opleidingen Verschillende opleidingsinstituten in de uitvaartbranche die in cursussen voorzien zijn:
- Meander
- Postmortale Zorg en Academie voor Uitvaartzorg
- SCC-CARE
- Landelijke Stichting Rouwbegeleiding
Kennissites In Nederland bestaan enkele websites waar professionele dienstverleners die tijdens de werkzaamheden met overledenenzorg te maken hebben informatie kunnen verkrijgen, namelijk:
- uitvaartbranche.nl (wetgeving, juridisch advies, advies postmortale zorg)
- overledenenzorgpro.nl (waarbij pro staat voor "protocollen en professional": wetgeving, overledenenzorg protocollen, arbo protocollen met betrekking tot overledenenzorg)
Een deel van de uitvaartdienstverleners in Nederland is aangesloten bij een belangenvereniging. In de uitvaartbranche bestaan verschillende belangenverenigingen zoals:
- De Vereniging van Ondernemingen in de Uitvaartverzorging, die met name de grote dienstverleners in de uitvaartbranche vertegenwoordigt
- De Nederlandse Unie van erkende Uitvaartondernemingen, die een deel van de kleine dienstverleners in de uitvaartbranche vertegenwoordigt
Vanuit overheidswege bestaat geen controle, dus ook geen overheidskeurmerk voor dienstverleners in de uitvaartbranche. Belangenverenigingen in de uitvaartbranche hebben daarom zelf voorzien in een keurmerk voor kwaliteit bij de eindgebruiker en proceskwaliteit. De Stichting Keurmerk Uitvaartzorg reikte in 2007 haar eerste Keurmerk Uitvaartzorg uit. In 2009 werkte zo'n 75% van alle uitvaartondernemingen in Nederland met het keurmerk.
bewerken Klachten over dienstverlening van uitvaartondernemingenIn Nederland bestaat de Stichting Klachteninstituut Uitvaartwezen. In geval sprake is van een klacht kunnen opdrachtgevers bij dit instituut de klacht kenbaar maken. Aangesloten uitvaartondernemers dienen de uitspraak van dit klachteninstituut te respecteren.
bewerken Externe linksDit artikel is afkomstig uit Wikipedia (credits) en is zonder enige vorm van garantie beschikbaar onder de GNU Free Documentation License. (copy).
Afbeelding licentie informatie is toegankelijk door op de afbeelding te klikken.
