wiki over Hik

Warning: curl_setopt() function.curl-setopt: CURLOPT_FOLLOWLOCATION cannot be activated when safe_mode is enabled or an open_basedir is set in /home/inhuw/domains/internethuwelijk.nl/public_html/include/wiki.php on line 140 Hik - Wikipedia a:lang(ar),a:lang(ckb),a:lang(fa),a:lang(kk-arab),a:lang(mzn),a:lang(ps),a:lang(ur){text-decoration:none} /* cache key: nlwiki:resourceloader:filter:minify-css:7:d5a1bf6cbd05fc6cc2705e47f52062dc */ if(window.mw){ mw.config.set({"wgCanonicalNamespace":"","wgCanonicalSpecialPageName":false,"wgNamespaceNumber":0,"wgPageName":"Hik","wgTitle":"Hik","wgCurRevisionId":30565565,"wgArticleId":6518,"wgIsArticle":true,"wgAction":"view","wgUserName":null,"wgUserGroups":["*"],"wgCategories":["Ademhaling"],"wgBreakFrames":false,"wgPageContentLanguage":"nl","wgSeparatorTransformTable":[", .",". ,"],"wgDigitTransformTable":["",""],"wgRelevantPageName":"Hik","wgRestrictionEdit":[],"wgRestrictionMove":[],"wgSearchNamespaces":[0],"wgVectorEnabledModules":{"collapsiblenav":true,"collapsibletabs":true,"editwarning":true,"expandablesearch":false,"footercleanup":false,"sectioneditlinks":false,"simplesearch":true,"experiments":true},"wgWikiEditorEnabledModules":{"toolbar":true,"dialogs":true,"hidesig":true,"templateEditor":false,"templates":false,"preview":false,"previewDialog":false,"publish":false,"toc":false},"mbEmailEnabled":true,"mbUserEmail":false,"mbIsEmailConfirmationPending":false,"wgCategoryTreePageCategoryOptions":"{\"mode\":0,\"hideprefix\":20,\"showcount\":true,\"namespaces\":false}","Geo":{"city":"","country":""},"wgNoticeProject":"wikipedia"}); }if(window.mw){ mw.loader.implement("user.options",function(){mw.user.options.set({"ccmeonemails":0,"cols":80,"date":"default","diffonly":0,"disablemail":0,"disablesuggest":0,"editfont":"default","editondblclick":0,"editsection":1,"editsectiononrightclick":0,"enotifminoredits":0,"enotifrevealaddr":0,"enotifusertalkpages":1,"enotifwatchlistpages":0,"extendwatchlist":0,"externaldiff":0,"externaleditor":0,"fancysig":0,"forceeditsummary":0,"gender":"unknown","hideminor":0,"hidepatrolled":0,"imagesize":2,"justify":0,"math":0,"minordefault":0,"newpageshidepatrolled":0,"nocache":0,"noconvertlink":0,"norollbackdiff":0,"numberheadings":0,"previewonfirst":0,"previewontop":1,"quickbar":5,"rcdays":7,"rclimit":50,"rememberpassword":0,"rows":25,"searchlimit":20,"showhiddencats":false,"showjumplinks":1,"shownumberswatching":1,"showtoc":1,"showtoolbar":1,"skin":"vector","stubthreshold":0,"thumbsize":4,"underline":2,"uselivepreview":0,"usenewrc":0,"watchcreations":1,"watchdefault":0,"watchdeletion":0,"watchlistdays":3 ,"watchlisthideanons":0,"watchlisthidebots":0,"watchlisthideliu":0,"watchlisthideminor":0,"watchlisthideown":0,"watchlisthidepatrolled":0,"watchmoves":0,"wllimit":250,"vector-simplesearch":1,"useeditwarning":1,"vector-collapsiblenav":1,"usebetatoolbar":1,"usebetatoolbar-cgd":1,"variant":"nl","language":"nl","searchNs0":true,"searchNs1":false,"searchNs2":false,"searchNs3":false,"searchNs4":false,"searchNs5":false,"searchNs6":false,"searchNs7":false,"searchNs8":false,"searchNs9":false,"searchNs10":false,"searchNs11":false,"searchNs12":false,"searchNs13":false,"searchNs14":false,"searchNs15":false,"searchNs100":false,"searchNs101":false,"gadget-Direct-link-to-Commons":1,"gadget-mijnKladblok":1});;},{},{});mw.loader.implement("user.tokens",function(){mw.user.tokens.set({"editToken":"+\\","watchToken":false});;},{},{}); /* cache key: nlwiki:resourceloader:filter:minify-js:7:1cbf4a6724c923f31c96cabcf788dd38 */ } if(window.mw){ mw.loader.load(["mediawiki.page.startup","mediawiki.legacy.wikibits","mediawiki.legacy.ajax"]); } /* */ Hik Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie Ga naar: navigatie, zoeken      Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht. Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.

De hik (Lat:singultus: op adem komen na schokkerige ademhaling door verdriet) is een periodiek optredende spontane onwillekeurige samentrekking van het middenrif tijdens inademing, gevolgd door het plots sluiten van het strotklepje wat een kenmerkend geluid veroorzaakt. Deze samentrekkingen volgen elkaar op met een interval van een of meerdere seconden. De hik is niet ritmisch, de frequentie varieert van 2 tot 60 keer per minuut. Het verschijnsel komt veel voor en is onaangenaam, maar meestal onschuldig en van korte duur. De hik is genoemd naar de klank die erbij ontstaat: Noors en Deens "hikke", Turks "hıçkırık", Engels "hiccup".

Inhoud

• 1 Oorzaken
  • 1.1 Kortdurende hik
  • 1.2 Chronische hik
• 2 Behandeling
• 3 Zelfhulp
  • 3.1 Onderbreken van het ademritme
  • 3.2 Irriteren van neuskeelholte en huig
  • 3.3 Irriteren van de nervus vagus
  • 3.4 Bijzondere technieken
  • 3.5 Overige
• 4 Literatuur

bewerken Oorzaken

Onderzoekers van de Universiteit van Calgary stellen voor dat de hik een evolutionair overblijfsel is van onze vroegere amfibie-ademhaling; amfibieën als kikkers slikken lucht en water via een simpele motorreflex vergelijkbaar met onze hik. Bovendien blijken de zenuwbanen die de hik mogelijk maken al in de vroeg-embriotische fase aanwezig te zijn, al voor de zenuwbanen die de normale ademhaling reguleren. De hik is dan een antecedent van de ingewikkelde longademhaling. Bij foetussen is de hik een normaal verschijnsel, en komt voor vanaf de 8e week van de zwangerschap. Naarmate de longen van de baby rijpen, neemt het hikken af. Te vroeg geboren baby's hikken relatief meer, tot zo'n 2,5% van de tijd, doordat hun longen bij de geboorte minder ontwikkeld zijn dan die van een voldragen pasgeborene. Twee belangrijke zenuwen die bij de hik zijn betrokken, zijn de nervus vagus en nervus phrenicus. Een aantal behandelmethodes is erop gericht de irritatie van deze zenuwen te onderbreken.

De hik kan ook worden beschouwd als een myoclonus van het middenrif en de tussenribspieren, gevolgd door sluiting van de glottis (stemapparaat).

bewerken Kortdurende hik

Duurt meestal maar een paar minuten. Uitlokkende factoren:

• Sterke vulling van de maag (koolzuurhoudende drank of te snel eten)
• Plotselinge temperatuursverandering
• Roken
• Onrust
• Alcohol
• Lachstuipen

bewerken Chronische hik

Indien de hik langer dan 48 uur aanhoudt, of vaak terugkomt spreekt men van chronische hik. Dit komt vaker voor bij mannen dan bij vrouwen. Chronische hik is niet alleen hinderlijk, maar ook een bedreiging voor de gezondheid: eetstoornissen, slapeloosheid, gewichtsverlies, uitputting, zure oprispingen (risico van verslikken met zure maaginhoud) en hartritmestoornissen. Oorzaken:

• Longaandoeningen (onder andere longontsteking en longkanker)
• Hartaandoeningen (onder andere na een hartinfarct)
• Buikaandoeningen (onder andere maagkanker,buikvliesontsteking en gastritis)
• Hersenaandoeningen (onder andere hersenletsel en neoplasme)
• Uremie
• Hyponatriëmie
• Roken
• Alcohol
• Ziekte van Addison

bewerken Behandeling

• Chloorpromazine is het enige (in Nederland) geregistreerde middel tegen de hik. Nadelen verbonden aan het gebruik van chloorpromazine zijn: sufheid, emotionele vervlakking en bewegingsstoornissen (extrapiramidale symptomen).
• Baclofen, middel tegen spasticiteit, een GABA-B agonist.
• Antipsychotica, met name haloperidol (Haldol)
• Anti-epileptica zoals carbamazepine, fenytoine en gabapentine, in verband met de myoclonische component van de hik.

Alternatieven, als geneesmiddelen niet helpen:

• Braken
• Hypnotherapie
• Psychotherapie
• Acupunctuur

Als niets heeft geholpen, kan men een chirurgische blokkade van de nervus phrenicus overwegen. Deze ingreep kan leiden tot ademhalingsmoeilijkheden.

bewerken Zelfhulp

Een aantal van deze “huismiddeltjes” wordt ook in de medische literatuur genoemd, maar systematisch onderzoek ernaar is niet verricht. Bij chronische hik helpen ze meestal niet.

bewerken Onderbreken van het ademritme

• Adem inhouden (eventueel tijdens het drinken van een kleine hoeveelheid water)
• (Laten) schrikken
• Ademen in een zak
• Valsalva-manoeuvre, met mond en neus dicht proberen uit te ademen (gebeurt automatisch bij het tillen van iets dat bijzonder zwaar is)

bewerken Irriteren van neuskeelholte en huig

• Aan de tong trekken
• De huig met een lepel omhoog duwen
• IJs eten of met ijswater gorgelen
• Ontspannen en een aantal malen diep ademhalen

bewerken Irriteren van de nervus vagus

• Druk uitoefenen op het gebied boven de oogkassen
• Masseren van de sinus caroticus (dit wordt sterk afgeraden)
• ”Prutsen” aan de uit- of inwendige gehoorgang

bewerken Bijzondere technieken

Francis M. Fesmire verhielp een geval van hardnekkige hik. Hij stimuleerde de nervus vagus door massage van de anus. Fesmire ontving hiervoor in 2006 de Ig Nobelprijs.[1]

Ook het orgasme is beschreven als methode om de hik te laten stoppen.[2]

bewerken Overige

• Een schijfje citroen opeten en de hik is zo over.

• Heel simpel hard nadenken (bv. "wat heb ik gisterenmiddag gegeten ?", "wat heb ik eergisterenmiddag gegeten ?", denk aan een paard, hond, enz...)
• Druk uitoefenen op de buik (vooroverliggend met kussen onder de buik, of tegen tafel leunend)
• Rustig, regelmatig ademhalen; in via neus, uit via mond
• De oren dichtdrukken, door links en rechts op de tragus te duwen, en tegelijk door een rietje een glas water leeg drinken. Deze methode wordt aanbevolen door Ten Holter. (zie referenties)
• Veel praten.
• Een klontje suiker in azijn drenken en erop zuigen.
• Kleine slokjes water nemen
• Een papieren zakdoekje op een puntje draaien en daarmee in de neus kietelen, hierdoor gaat men niezen en stopt de hik. Werkt goed voor baby's en volwassenen.
• Koffielepel poedersuiker opeten.
• Een glas water (ondersteboven) drinken terwijl je met je hoofd naar beneden hangt.
• Pindakaas eten
• Drie keer achter elkaar je neus snuiten en tegelijkertijd op een dropje zuigen

bewerken Literatuur

Algemeen: ten Holter JB. De hik. Ned Tijdschr Geneeskd. 2005;149:2659-62.

↑ Fesmire FM. Termination of intractable hiccups with digital rectal massage. Ann Emerg Med. 1988 Aug;17(8):872.

↑ Peleg R, Peleg A. Case report: sexual intercourse as potential treatment for intractable hiccups. Can Fam Physician. 2000 Aug;46:1631-2.