wiki over Huwelijksleeftijd
bron : Wikipedia, de vrije Encyclopedie
De huwelijksleeftijd is de leeftijd vanaf dewelke men een huwelijk mag aangaan. Deze leeftijd verschilt van land tot land. In bepaalde gevallen kan dispensatie verleend worden aan mensen die niet voldoen aan het leeftijdsvereiste.
Inhoud bewerken Romeins rechtHet leeftijdsvereiste werd in het Romeinse recht bepaald aan de hand van geslachtsrijpheid. De man moest de leeftijd van veertien en de vrouw die van twaalf jaar bereikt hebben om in het huwelijk te mogen treden.[1] Het leeftijdsvereiste was aanvankelijk niet voor de man van toepassing; zijn geslachtsrijpheid werd specifiek onderzocht.[1]
bewerken Hedendaags recht bewerken BelgiëIn België geldt een huwelijksleeftijd van achttien jaar, aldus bepaald in artikel 144 van het Burgerlijk Wetboek. In artikel 145 wordt hierop een uitzondering mogelijk gemaakt: de jeugdrechtbank mag om gewichtige redenen aan minderjarigen toestemming verlenen om een huwelijk aan te gaan. Een minderjarige mag volgens artikel 148 geen huwelijk aangaan zonder toestemming van beide ouders, tenzij de rechtbank oordeelt dat de weigering van toestemming een misbruik is.
Belgische Wet Wet(boek): Burgerlijke Wetboek Artikel: Artt. 144 en 145 Omschrijving:144. Niemand mag een huwelijk aangaan voor hij de leeftijd van achttien jaar heeft bereikt. 145. Om gewichtige redenen kan de jeugdrechtbank de in het vorige artikel vervatte verbodsbepaling opheffen. (De vordering wordt bij verzoekschrift ingediend, ofwel door beide ouders, ofwel door een van hen, ofwel door de voogd, ofwel door de minderjarige indien de ouders of de voogd niet in het huwelijk toestemmen.) De procedure wordt ingeleid tegen een bepaalde dag. De rechtbank doet uitspraak binnen vijftien dagen, de ouders (of de voogd), de minderjarige en de aanstaande echtgenoot opgeroepen en de procureur des Konings gehoord. Hoger beroep kan (binnen acht dagen na de kennisgeving per gerechtsbrief van het vonnis) worden ingesteld en het Hof doet uitspraak binnen vijftien dagen. (Het vonnis wordt eveneens door de griffier aan het bevoegde openbaar ministerie medegedeeld) Tegen het vonnis of arrest is geen verzet mogelijk.
bewerken NederlandIn Nederland gold op grond van de Code Napoléon een huwelijksleeftijd van achttien jaar voor mannen en vijftien jaar voor vrouwen.[1] De invoering van het Burgerlijk Wetboek in 1838 had tot gevolg dat vrouwen pas vanaf hun zestiende levensjaar mochten trouwen, want vrouwen zouden zich in de Nederlanden minder snel ontwikkelen.[1] Sinds 1985 moeten zowel de man als de vrouw achttien jaar oud zijn.[2]
Het leeftijdsvereiste wordt tegenwoordig geregeld in artikel 1:31, lid 1 van het Burgerlijk Wetboek. De man en vrouw moeten ten minste achttien jaar oud zijn om in het huwelijk te mogen treden. In lid 2 wordt hierop een uitzondering gemaakt met de bepaling dat ook zestien- en zeventienjarigen mogen trouwen in het geval van zwangerschap. De Nederlandse minister van Justitie (vóór 1993 was de Koning hiertoe bevoegd)[1] kan om gewichtige redenen huwelijksdispensatie verlenen, dat wil zeggen een vrijstelling van het leeftijdsvereiste uit het eerste lid.[3] De belangrijkste 'gewichtige reden' heeft betrekking op zwangerschap van minderjarigen, welke reden kan zijn om een kinderhuwelijk toe te staan.[1] Een minderjarige die wil trouwen, heeft altijd toestemming nodig van diens ouders of voogd. Als die geen toestemming geven, kan hij of zij de rechtbank om vervangende toestemming vragen.[3]
Nederlandse Wet Wet(boek): Burgerlijk Wetboek Artikel: Art. 1:31 Omschrijving:1. Om een huwelijk te mogen aangaan moeten een man en een vrouw de leeftijd van achttien jaren hebben bereikt. 2. Het in het vorige lid vermelde huwelijksbeletsel bestaat niet wanneer zij die met elkander een huwelijk willen aangaan de leeftijd van zestien jaren hebben bereikt en de vrouw een verklaring van een arts overlegt dat zij zwanger is, dan wel haar kind reeds ter wereld heeft gebracht. 3. Onze Minister van Justitie kan om gewichtige redenen ontheffing verlenen van het in het eerste lid genoemde vereiste.
bewerken SurinameIn Suriname mag de man een huwelijk aangaan vanaf de leeftijd van zeventien jaar; de vrouw vanaf de leeftijd van vijftien jaar. Dat is bepaald door artikel 82 van het Burgerlijk Wetboek van Suriname.
Surinaamse Wet Wet(boek): Burgerlijk Wetboek Artikel: Art. 82 Omschrijving:Een jonge man, de volle ouderdom van zeventien, en een jonge dochter, de volle ouderdom van vijftien jaren niet bereikt hebbende, mogen geen huwelijk aangaan. De President kan echter, om gewichtige redenen, dit verbod door het verlenen van dispensatie opheffen."
Bronnen, noten en/of referentiesDit artikel is afkomstig uit Wikipedia (credits) en is zonder enige vorm van garantie beschikbaar onder de GNU Free Documentation License. (copy).
Afbeelding licentie informatie is toegankelijk door op de afbeelding te klikken.
