wiki over Verlovingsring
bron : Wikipedia, de vrije Encyclopedie
Een ring is een sieraad dat men om de vinger (met name de ringvinger) draagt. De ring heeft in relatie tot het huwelijk (of vergelijkbare relaties) een sterk symbolische betekenis.
Inhoud bewerken VerlovingsringEen verlovingsring is een ring waarmee de drager aangeeft verloofd te zijn en die aan elkaar gegeven wordt bij de verloving. Vaak is het de ring die de ene partner aan de andere geeft bij het huwelijksaanzoek. De ring is zodoende te vergelijken met de trouwring.
Een verlovingsring is soms een aparte ring, maar in Nederland is het meestal de (toekomstige) trouwring, gedragen aan de andere hand (bij katholieken en niet-gelovigen gaat de ring dan van de rechter- naar de linkerhand en bij protestanten van de linker- naar de rechterhand[1]). Draagt men de trouwring aan de rechter ringvinger, dan wordt de verlovingsring aan de linker gedragen (en andersom).
In Noord-Amerika dragen verloofden hun ring meestal aan de linker ringvinger. Volgens het volksgeloof moet men de verlovingsring altijd aan de derde vinger van de linkerhand dragen en als deze de eerste keer wordt omgeschoven moet de ring drie maal worden rondgedraaid terwijl men tot tien telt[2].
De verloving wordt in België en Nederland sinds het einde van de 20e eeuw steeds minder gevierd, met name doordat veel paren eerst gaan samenwonen voor zij in het huwelijk treden.
bewerken TrouwringDe trouwring wordt dan ook gedragen als teken hiervoor. Het feit dat een ring geen begin en einde heeft, zal hiertoe hebben bijgedragen.
Een joodse trouwringHet is gebruikelijk de trouwring om de ringvinger van de linkerhand te dragen. De ringvinger stond volgens het oude volksgeloof in verbinding met het hart [2] en zo is dit gebruik ontstaan; de linkerhand ligt dichterbij het hart. Echter, rooms-katholieke of orthodoxe mensen dragen de trouwring veelal aan de ringvinger van de rechterhand.
Een gebruik van weduwen en weduwnaren is om de ring van de overleden echtgeno(o)t(e) achter de eigen trouwring te dragen.
bewerken In NederlandHet uitwisselen van de ringen is al eeuwen een vast deel van de huwelijksplechtigheid. In de katholieke Kerk is dit zelfs een verplicht onderdeel van de huwelijksinzegening. De ring werd om de ringvinger van de linkerhand gedragen. Na de reformatie werden de trouwringen als ongepaste ijdelheid gezien onder invloed van het calvinisme. Terwijl de katholieken door bleven gaan met het inzegenen van trouwringen, hadden de protestanten de trouwring afgezworen. Pas in de negentiende eeuw voerden de protestanten het gebruik van de trouwring weer in, toen zij zich bewust werden van de symbolische betekenis van de ring. Maar helemaal meegaan met de katholieke gewoontes wilden ze niet. Om zich af te zetten tegen de 'linksdragende' katholieken, kozen de protestanten voor de rechtervinger. Hierdoor kan men in Nederland vaak zien of iemand (van huis uit) katholiek of protestants is. De niet- of andersgelovigen dragen de ring nu vaak, naar Amerikaans gebruik, aan de linkerhand.
bewerken In VlaanderenIn Vlaanderen draagt men de trouwring in West- en Oost-Vlaanderen links, in Antwerpen en Brabant rechts, terwijl het in Limburg verschilt per gebied.[bron?]
bewerken EldersIn Noord-Amerika en Zuid-Afrika dragen de meeste gehuwden hun trouwring aan hun linkerringvinger, los van het feit of zij wel of niet katholiek zijn. Oosters-orthodoxen dragen hun trouwring altijd aan de rechterringvinger; een gebruik dat ook geldt in de Duitstalige landen en Chili.
Tijdens een joods huwelijk wordt de trouwring om de rechterwijsvinger van de bruid geschoven. Nadien plaatst de bruid de trouwring meestal om haar linkerringvinger.
bewerken Volksgeloof rondom de trouwringEr bestaat een aantal volksgeloven rondom de trouwring:[2]
- De trouwring moet permanent worden gedragen.
- Als een vrouw haar trouwring verliest, dan zal ze ook haar man verliezen.
- Als de trouwring breekt, zullen man en vrouw vroeg komen te overlijden.
- Door de trouwring op een wrat te leggen en daarna met een doorn van de kruisbes te prikken, kan men van wratten afkomen.
- Met een geleende trouwring kan een ongehuwde vrouw voorspellen of ze wel of niet gaat trouwen in de toekomst.
In de Katholieke Kerk wordt een bisschopsring geschonken aan bisschoppen, kardinalen, de Paus, abten en abdissen als teken van trouw aan de Kerk, die katholieken beschouwen als Christus hemelse bruidegom, en als teken van hun trouw aan de hen toevertrouwde gemeenschap van gelovigen. De meest bijzondere bisschopsring is de Vissersring, die door de Paus gedragen wordt.
bewerken Zie ook bewerken LiteratuurverwijzingenDit artikel is afkomstig uit Wikipedia (credits) en is zonder enige vorm van garantie beschikbaar onder de GNU Free Documentation License. (copy).
Afbeelding licentie informatie is toegankelijk door op de afbeelding te klikken.
